Arınma

fabrika yanığı ellerimden damla damla 
düşer 
gözyaşı, kan, ter 
gaddar damlalar birikiyor 
çocuğumun üzerinde 
fabrikalar yaratıyor insanoğlu daha fevkalbeşer 
onlar kendi derdinde, haberler sadece bunu der 
bir kap yemek, bir bardak su 
kimin umurunda bizler ölürken beşer beşer 
bir arınmanın ortasındaymış gibi 
bırakırım çocuğumu evin ücra köşelerine 
o da hep atasını özler 

ben bir kadınım 
ve ben çocuğumu sırtıma bağlayıp 
bana yapılanları unutmak için 
yumruğumu göğsüme sokacağım 
unutacağım 
çocuğum unutmayacak 
bir gün gelecek, yarattığım aynayı sizlere 
tutacağım 
bir arınmanın ortasındaymış gibi 
tüm fabrikaları ateşe vereceğim 
tüm yöneticileri yok edeceğim 
çocuğum iki ayağı üzerinde durana kadar 
sizlere benzemesin çocuklar diye 
tüm camları yıkıp dökeceğim 
yumruğumu göğsüme sokacağım 
sadece 
küçük çocuğuma bir yuva olabilmek için